wanton — EN↔TH

wanton
/'wɒntən/, /´วอนเทิน/

A adj.

1 dated (licentious) เจ้าชู้; [บุคคล] มีอารมณ์ทางเพศสูง; ไม่ระวังตัว

2 (wilful) เอาแต่ใจตนเอง

3 (luxuriant, wild) [ต้นไม้, ความหลากหลาย] มีมาก, ดกทึบ, ขึ้นรกรุงรัง

4 (capricious) เปลี่ยนใจง่าย, ใจโลเล

B n. dated

(woman) หญิงเจ้าชู้; (man) ชายเจ้าชู้