walloping
/'wɒləpɪŋ/, /´วอเลอะพิง/
/'wɒləpɪŋ/, /´วอเลอะพิง/
A coll.
n.
1 (thrashing) การเฆี่ยน, การตี, การชกอย่างรุนแรง;
a ~ การตีอย่างแรง
2 (defeat) การพ่ายแพ้อย่างสิ้นท่า;
get a ~ แพ้อย่างหมดรูป
B adj.
ใหญ่มหึมา, มากโข
walloping
English → Thai
Oxford English–Thai