vent (1) — EN↔TH

vent1
/vent/, /เว็นทฺ/

A n.

1 (for gas, liquid to escape) ท่อ/ช่อง/รูระบาย

2 (of gun, cannon, etc.) ช่องปิดที่ด้านหลังของปืน, รูชนวนของปืนใหญ่โบราณ

3 Mus. ช่องปิดเปิดลมในเครื่องดนตรีจำพวกเครื่องเป่า

4 (flue) also Geol. ปล่องควัน

5 fig. (for emotions) การระบายความรู้สึกอย่างเต็มที่;

give ~ to ระบายความรู้สึกออกมาอย่างเต็มที่

6 ทวารหนักของสัตว์เลื้อยคลาน, ปลา

B v.t.

fig. ระบายออก, แสดงออก;

~ one’s anger on sb. ระบายความโกรธใส่ ค.น.;