veneration — EN↔TH

veneration
/venə'reɪʃn/, /เวะเนอะ´เรช’น/

1 (reverence) ความเลื่อมใส, ความเคารพบูชา (of, for ใน);

in ~ of ด้วยความเลื่อมใส;

hold sb./sth. in ~ ให้ความเคารพยกย่อง ค.น./ส.น.;

hold sb.’s memory in ~ เลื่อมใสในความจำของ ค.น.;

the relics were objects of ~ สิ่งที่ตกทอดมาเป็นวัตถุที่ผู้คนเคารพเลื่อมใส

2 (venerating, being venerated) ความเคารพและยึดมั่น;

the community’s ~ of its traditions ชุมชนมีความเคารพและยึดมั่นในขนบธรรมเนียมประเพณี