vanish — EN↔TH

vanish
/'vænɪʃ/, /´แวนิช/

v.i.

1 (disappear) coll. (leave quickly) อันตรธาน, หายวับไป;

~ from sight [behind sth.] หายไปจากสายตา [หลัง ส.น.];

~ into the distance หายไปจนลับสายตา;

the smile ~ed from his face รอยยิ้มเลือนหายไปจากใบหน้าของเขา;

~ off the face of the earth หายไปจากพื้นผิวโลก;

2 (cease to exist) [ตึก] ถูกทำลายหายไป; [ประเพณี] สูญเสียไป; [ความเครียด] คลายไป; สิ้นสภาพ, อันตรธานไป

3 Math. กลายเป็นศูนย์