vandal
/'vændl/, /´แวนด’ล/
/'vændl/, /´แวนด’ล/
n.
1 fig. คนป่าเถื่อนที่ทำลายทรัพย์สินผู้อื่น;
~-proof ที่คงทนต่อการถูกทำลาย
2 Hist.
V~ กลุ่มเชื้อสายเยอรมันโบราณ [ที่บุกรุกเข้าไปในภาคใต้ของยุโรปในศตวรรษที่ 4-5]
vandal
English → Thai
Oxford English–Thai