rail (1) — EN↔TH

rail1
/reɪl/, /เรล/

A n.

1 ราว [แขวนเสื้อ, ม่าน]; (as part of fence (wooden)) ราวไม้; (metal) รางเหล็ก; (on ship) ราวจับ; (as protection against contact) เครื่องกีดกั้น;

the ~s Horseracing รั้วกั้นในสนามแข่งม้า

2 Railw. (of track) รางรถไฟ;

go off the ~s lit. ตกราง; fig. (depart from what is accepted) ออกนอกลู่นอกทาง; (go mad) เกิดอารมณ์บ้าคลั่ง; (get out of control or order) ออกนอกลู่นอกทาง, ควบคุมตนไม่ได้

3 (~way) ทางรถไฟ, การรถไฟ;

by ~ ด้วยรถไฟ;

~ union สมาคม/สหภาพรถไฟ

B v.t.

~ in กั้นรั้ว, ล้อมรั้ว;

~ off กีดกั้นไว้