panic — EN↔TH

panic
/'pænɪk/, /´แพนิค/

A n.

ความแตกตื่นตกใจ;

be in a [state of] ~ [over or at having done sth.] อยู่ในภาวะแตกตื่นตกใจ [เนื่องจากได้ทำ ส.น.];

there was ~ on the stock market เกิดภาวะแตกตื่นในตลาดหลักทรัพย์

B v.i. -ck-

แตกตื่นตกใจ;

don’t ~! อย่าแตกตื่น!

C v.t. -ck-

ทำให้แตกตื่น;

~ sb. into doing sth. ทำให้ ค.น. ตื่นตระหนกจนทำ ส.น. ลงไป

D attrib. adj

(overhasty) [มาตรการ] รีบร้อนเกินไป, ไม่ยั้งคิด;

~ buying การรุมกันซื้อ;

~ selling การเทขายอย่างแตกตื่น