offensive — EN↔TH

offensive
/ə'fensɪv/, /เออะ´เฟ็นซิว/

A adj.

1 (aggressive) ก้าวร้าว; [อาวุธ] ที่ทำร้ายได้; [สงคราม] ที่มุ่งร้าย

2 (giving offence, insulting) ที่ทำให้ขุ่นเคือง, เป็นการดูถูก; (indecent) ทะลึ่ง;

~ language ถ้อยคำหยาบคาย

3 (repulsive) น่ารังเกียจ, น่าขยะแขยง;

be ~ to sb. น่ารังเกียจ/น่าขยะแขยงสำหรับ ค.น.

B n.

1 (attitude of assailant) ท่าทีจะโจมตี;

take the or go on the ~ เริ่มต้นการโจมตี;

be on the ~ กำลังโจมตี, เป็นฝ่ายรุก

2 (attack) การโจมตี

3 fig. (forceful action) การกระทำที่รุนแรง