offence — EN↔TH

offence
/ə'fens/, /เออะ´เฟ็นซฺ/

Brit.

1 (hurting of sb.’s feelings) การทำให้เสียความรู้สึก, การทำให้ขุ่นเคือง;

I intended no ~ ฉันไม่ได้ตั้งใจทำให้ขุ่นเคือง;

your behaviour caused [great] ~ ความประพฤติของคุณทำให้เสียความรู้สึก [เป็นอย่างมาก]

2 (annoyance)

give ~ ก่อความขุ่นเคือง;

take ~ ถือโกรธ;

don’t take ~, but … อย่าถือโกรธ แต่…;

no ~ coll. ฉันไม่ได้ตั้งใจทำให้คุณขุ่นเคือง;

no ~ to you, but … coll. ฉันไม่ได้ตั้งใจจะพูดให้คุณขุ่นเคือง แต่ทว่า…

3 (transgression) การฝ่าฝืน [กฎ ฯลฯ], การทำผิด; Buddhism อาบัติ (ร.บ.); (crime) อาชญากรรม;

an ~ against good taste การทำสิ่งที่ขัดต่อรสนิยมอันดี;

criminal/petty ~ ความผิดทางอาญา/การกระทำผิดที่ไม่รุนแรง

4 (attacking) การโจมตี, การรุก