occupant
/'ɒkjʊpənt/, /´ออคิวเพินทฺ/
/'ɒkjʊpənt/, /´ออคิวเพินทฺ/
n.
1 (resident) ผู้อยู่อาศัย, ผู้ครอบครอง; (of post) ผู้ดำรงตำแหน่ง; (of car, bus, etc.) ผู้โดยสาร; (of room) ผู้อยู่ข้างใน
2 Law ผู้เข้าครอบครองทรัพย์สินที่ไม่มีเจ้าของเดิม
occupant
English → Thai
Oxford English–Thai