obstruction — EN↔TH

obstruction
/əb'strʌkʃn/, /เอิบ´ซตฺรฺัคช’น/

1 no pl. (blocking) การบัง, การขวางกั้น, การอุดตัน, การขัดขวาง; (of progress) also Sport การขวางกั้นการก้าวหน้า; (to success) อุปสรรค

2 Parl. การทำให้กระบวนการทางนิิติบัญญัติต้องชะงัก/ช้าลงอย่างจงใจ

3 (obstacle) อุปสรรค