observance — EN↔TH

observance
/əb'zɜ:vəns/, /เอิบ´เซอเวินซฺ/

1 no pl. (observing, keeping) การรักษา, การปฏิบัติตาม [กฎหมาย/ขนบธรรมเนียม]; (of prescribed times) การรักษาเวลานัด

2 esp. Relig. (practice, rite) การประกอบพิธีกรรม

3 (rule) วินัย หรือ บทบัญญัติของศาสนา