obligation — EN↔TH

obligation
/ɒblɪ'geɪʃn/, /ออบลฺิ´เกช’น/

1 การผูกมัด, พันธกรณี (ร.บ.); (constraint) การบังคับ, ข้อบังคับ;

be under or have an/no ~ to do sth. อยู่ภายใต้ หรือ มี/ไม่มีข้อบังคับให้ทำ ส.น.;

have an/no ~ to[wards] sb. มี/ไม่มีพันธะบางอย่างกับ ค.น.;

there’s no ~ to buy ไม่มีการบังคับให้ซื้อ

2 (indebtedness) ความเป็นหนี้ [เงิน, บุญคุณ];

put or place sb. under an ~ ทำให้ ค.น. ต้องเป็นหนี้;

be under an ~ to sb. เป็นหนี้ ค.น.;

be under no ~ to sb. ไม่เป็นหนี้ ค.น.