objection — EN↔TH

objection
/əb'dӡekʃn/, /เอิบ´เจ็คช’น/

1 การคัดค้าน;

raise or make an ~ [to sth.] คัดค้าน [ส.น.];

make no ~ to sth. ไม่คัดค้าน ส.น.

2 (feeling opposition or dislike) ความรู้สึกขัดข้อง, ความรังเกียจ;

have an/no ~ to sb./sth. รู้สึก/ไม่รู้สึกขัดข้องกับ ค.น./ส.น.;

have an/no ~ รังเกียจ/ไม่รังเกียจ;

have no ~ to sb.’s doing sth. ไม่ขัดข้องที่ ค.น. จะทำ ส.น.