obeisance
/əʊ'beɪsəns/, /โอ´เบเซินซฺ/
/əʊ'beɪsəns/, /โอ´เบเซินซฺ/
n.
1 (gesture) ท่าทางที่แสดงความเคารพ; (prostration) การหมอบกราบ
2 no pl. (homage) การเคารพ, การคารวะ;
do or make or pay ~ to sb. แสดงการเคารพ/การคารวะ ค.น.
obeisance
English → Thai
Oxford English–Thai