native — EN↔TH

native
/'neɪtɪv/, /´เนทิว/

A n.

1 (of specified place)

a ~ of Britain คนอังกฤษโดยกำเนิด;

speak English like a ~ พูดอังกฤษได้อย่างกับคนอังกฤษ

2 (indigenous person) คนที่เกิดในประเทศนั้น

3 (local inhabitant) คน/ชน/ชาวพื้นเมือง;

the ~s ชนพื้นเมือง, คนท้องถิ่น; คนเกิดที่นั้น

4 Zool., Bot

be a ~ of a place สัตว์/พืชในท้องถิ่นนั้นๆ

5 S. Afr. (Black) คนดำ

B adj.

1 (indigenous) [คน] พื้นเมือง; (local) [พืช, คน] ท้องถิ่น;

be a ~ American เป็นชาวอเมริกันพื้นเมือง [อินเดียนแดง];

the ~ habitat of the zebra แหล่งอาศัยดั้งเดิมของม้าลาย;

~ inhabitant ชาวพื้นเมือง

2 (of one’s birth) แห่งถิ่นกำเนิด;

one’s ~ soil บ้านเกิดเมืองนอนของตน;

in his ~ France ในฝรั่งเศสอันเป็นถิ่นกำเนิดของเขา;

~ speaker ผู้พูดภาษานั้นเป็นภาษาแม่;

he’s not a ~ speaker of English เขาไม่ได้พูดภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่

3 (innate) มีมาแต่เกิด, โดยสันดาน

4 (of the ~s) ของท้องถิ่น;

go ~ ทำตัวอย่างคนท้องถิ่น

5 Mining [แร่] ในสภาพบริสุทธิ์