magic — EN↔TH

magic
/'mædӡɪk/, /´แมจิค/

A n.

1 (witchcraft) lit. or fig. เวทมนตร์, คาถา;

do ~ เล่นกล; ใช้เวทมนตร์;

as if by ~ ราวกับเนรมิต, ราวกับปาฏิหาริย์;

black/white ~ เวทมนตร์ในทางทำลาย หรือ ไสยดำ/เวทมนตร์ที่เป็นคุณ;

work like ~ มีผลราวกับเนรมิต;

like ~ (rapidly) เร็วปานเนรมิต

2 (conjuring tricks) การเล่นกล;

make sth. appear/disappear by ~ บันดาลให้ ส.น. ปรากฏขึ้น/อันตรธานไป

3 fig. (charm, enchantment) เสน่ห์, ความหลงใหล

B adj.

1 (of ~) [อำนาจ] ทางเวทมนตร์; (resembling ~) คล้ายเนรมิต; (used in ~) ใช้ในการร่ายเวทมนตร์;

cast a ~ spell on sb. ใช้เวทมนตร์กับ ค.น., สาป ค.น.

2 fig. (producing surprising results) มหัศจรรย์, คาดคิดไม่ถึง

C v.t. -ck-

ใช้เวทมนตร์;

~ sth./sb. away บันดาลให้ ส.น./ค.น. อันตรธานหายไป