languish — EN↔TH

languish
/'læŋgwɪʃ/, /´แลงกวิฺช/

v.i.

1 (lose vitality) ขาดความกระตือรือร้น; [ต้นไม้] ไม่เจริญ

2 (live wretchedly) อยู่อย่างซังกะตาย;

~ under sth. ตรอมใจด้วย ส.น.;

~ in prison อยู่ไปวันๆ ในห้องขัง

3 (pine) โหยหา, ปรารถนา;

~ for sth. โหยหา ส.น.;

~ for sb. โหยหา ค.น.