jockey — EN↔TH

jockey
/'dӡɒkɪ/, /´จอคิ/

A n.

นักขี่ม้าแข่ง, จ็อกกี้ (ท.ศ.)

B v.i.

แย่ง/ชิง [ตำแหน่งที่ได้เปรียบ];

~ for position lit. or fig. พยายามแสวงความได้เปรียบ;

all the ~ing behind the scenes การชิงตำแหน่งทั้งปวงหลังฉาก

C v.t.

~ sb. into/out of doing sth. หลอกลวง ค.น. ให้ทำ/ไม่ให้ทำ ส.น.