jingle — EN↔TH

jingle
/'dӡɪŋgl/, /´จิงก’ล/

A n.

1 เสียงเขย่ากรุ๊งกริ๊งที่เกิดจากโลหะกระทบกัน

2 (repetition) การซ้ำคำซ้ำเสียงเพื่อช่วยให้จำง่าย/ดึงดูดความสนใจ; (trivial verse) กวีนิพนธ์สั้นๆ ที่ใช้คำซ้ำ/เสียงสัมผัสเพื่อให้จำง่าย; Commerc. คำขวัญโฆษณา

3 (thing designed to ~) สิ่งของที่ออกแบบมาให้ส่งเสียงกรุ๊งกริ๊ง

B v.i.

1 ส่งเสียง/ทำให้เกิดเสียงกรุ๊งกริ๊ง

2 (be full of alliterations, rhymes etc.) เต็มไปด้วยเสียงสัมผัสสระและสัมผัสอักษร

C v.t.

ทำเสียงกรุ๊งกริ๊ง