imitation — EN↔TH

imitation
/ɪmɪ'teɪʃn/, /อิมมิ´เทช’น/

A n.

1 (imitating) การเลียนแบบ, การเอาอย่าง;

Tim’s ~ of his brother การเลียนแบบพี่ชายของทิม;

a style developed in ~ of classical models แบบที่เลียนมาจากแบบอย่างสมัยโบราณ;

do ~s of sb. ทำเลียนแบบ ค.น.;

he sings, tells jokes, and does ~s เขาร้องเพลงเล่าเรื่องตลกและทำท่าล้อเลียน;

~ is the sincerest [form of] flattery การเลียนแบบเท่ากับเป็นการยกย่องอย่างจริงใจ

2 (copy) การลอกแบบ; (counterfeit) การปลอมแปลง, ของเทียม, ของแท้

B adj.

เทียม, เก๊, ที่เลียนแบบ;

~ marble/ivory/teak/fur etc. หินอ่อน/งาช้าง/ไม้สัก/ขนสัตว์ ฯลฯ เทียม