halt (1) — EN↔TH

halt1
/hɔ:lt/, /ฮอลทฺ/

A n.

1 (temporary stoppage) การหยุดยั้ง, การหยุดพัก; (on march or journey) การหยุดพัก; esp.Mil. also การหยุดพัก;

make a ~ หยุดพัก;

call a ~ เรียก หรือ สั่งให้หยุดพัก;

let’s call a ~ เราหยุดพักกันเสียทีเถอะ

2 (interruption) การหยุดชะงัก;

come to a ~ = come to a standstill ▶ standstill, ▶ + call B 6, come A 8, grind B 2

3 Brit. railw. จุดที่รถไฟจอดรับส่งของที่ไม่ใช่สถานี

B v.i.

1 (stop) หยุด; (for a rest) หยุดพัก; (to collect one’s thoughts etc.) หยุดรวบรวมความคิด;

~, who goes there? Mil. หยุด, ใคร?

2 (end) ยุติ

C v.t.

1 (cause to stop) ทำให้หยุด;

he could not be ~ed fig. ห้ามเขาไม่ได้ หรือ ยั้งเขาไม่อยู่

2 (cause to end) ทำให้ยุติ, ให้สิ้นสุด, ให้จบสิ้นลง