hall — EN↔TH

hall
/hɔ:l/, /ฮอล/

1 (large [public] room) ห้องโถง; (public building) ตึก, อาคาร; (for receptions, banquets) ห้องเลี้ยงใหญ่; (in medieval house: principal living room) ห้องโถง;

school/church ~ ห้องกิจกรรมในโรงเรียน/โบสถ์

(= servants’ hall)

2 (mansion) เคหาสน์

3 Univ. (residential building)

~ [of residence] หอพักนิสิตมหาวิทยาลัย; Hist. (college) วิทยาลัย, สถานศึกษาสังกัดมหาวิทยาลัย;

live in ~ พักในหอของวิทยาลัย/มหาวิทยาลัย

4 Univ. (dining room) โรงอาหาร;

in ~ ในโรงอาหาร

5 no art. (dinner taken in ~) การรับประทานอาหารเย็นในโรงอาหารของมหาวิทยาลัย

6 ▶ 'guildhall 2

7 in pl. (music ~s) สถานที่แสดงดนตรี;

be on the ~s เป็นนักแสดงตามมิวสิคฮอลล์;

do a turn on the ~s แสดงในวิพิธทัศนา

8 (entrance passage) ห้องโถงตรงทางเข้าบ้าน

9 Amer. (corridor) ทางเดิน, ระเบียง