habitation
/hæbɪ'teɪʃn/, /แฮบิ´เทช’น/
/hæbɪ'teɪʃn/, /แฮบิ´เทช’น/
n.
1 (inhabiting) การอยู่อาศัย;
fit/unfit or not fit for human ~ เหมาะ/ไม่เหมาะสำหรับการอยู่อาศัยของมนุษย์
2 (place) บ้าน, ที่อยู่อาศัย
habitation
English → Thai
Oxford English–Thai