habit — EN↔TH

habit
/'hæbɪt/, /´แฮบิท/

A n.

1 (set practice) นิสัย, ความเคยชิน, กิจวัตร;

good/bad ~ นิสัยดี/เลว;

the ~ of smoking การติดนิสัยสูบบุหรี่;

have a or the ~ of doing sth. มีนิสัยชอบ หรือ มักจะทำ ส.น.;

the sun has a ~ of disappearing at the weekend iron. พระอาทิตย์ชอบหายตัวเมื่อถึงสุดสัปดาห์;

make a [regular] ~ of doing sth. มักจะทำ ส.น. จนเป็นนิสัย [อย่างสม่ำเสมอ];

you shouldn’t make a ~ of it คุณไม่ควรทำสิ่งนั้นจนติดเป็นนิสัย;

let sth. become orcoll. get to be a ~ ปล่อยให้ ส.น. กลายเป็นนิสัย;

out of or from [force of ] ~ จากความเคยชิน;

old ~s die hard นิสัยฝังหัวแล้วแก้ยาก;

be in the ~ of doing sth. ทำ ส.น. เป็นนิสัย;

not be in the ~ of doing sth. ไม่ชินกับการที่จะทำ ส.น.;

I’m not in the ~ of accepting lifts from strangers ฉันไม่ได้มีนิสัยที่จะยอมนั่งรถของคนแปลกหน้า;

get or fall into a or the ~ of doing sth. ติดเป็นนิสัยในการที่จะทำ ส.น.;

get into or form or acquire good ~s สร้างนิสัยที่ดี;

get or fall into orcoll. pick up bad ~s ติดนิสัยเสีย;

get out of or give up or stop a/the ~ เลิกนิสัย;

get out of the ~ of doing sth. ไม่ชินแล้วที่จะทำ ส.น.

2 coll. (addiction) การติด [ยาเสพติด] งอมแงม; (craving) ความอยาก;

have got the ~ เสพติด

3 (dress) เครื่องแต่งกายของนักบวชในศาสนา; (woman’s riding dress) ชุดขี่ม้าสตรี; arch. (clothing) เครื่องแต่งกาย

4 Psych. ปฏิกิริยาโดยอัตโนมัติต่อสภาพการณ์เฉพาะอย่าง

5 Biol., Chem. ลักษณะพัฒนาการแบบหนึ่ง

B v.t. formal

(clothe) สวมใส่, แต่งกาย