gape — EN↔TH

gape
/geɪp/, /เกพ/

A v.i.

1 (open mouth) อ้าปากกว้าง; ([be] open wide) [แผล, รู, เหว] อ้ากว้าง;

gaping เปิดอ้า, เปิดกว้าง;

~ at the seams ตะเข็บปริ

2 (stare) จ้องดูอย่างทึ่ง;

~ at sb./sth. จ้องดู ค.น./ส.น. แบบอ้าปากค้างตาถลน;

what are you gaping at? คุณจ้องมองอะไรวะ;

gaping อ้าปากกว้าง

B n.

การจ้องมองแบบอ้าปากค้าง