fame — EN↔TH

fame
/feɪm/, /เฟม/

no pl.

ชื่อเสียง, เกียรติยศ;

rise to ~ มีชื่อเสียงขึ้นมา;

win ~ for oneself สร้างชื่อเสียงให้ตนเอง;

a man of [great] literary/political ~ ผู้มีชื่อเสียง [มาก] ทางด้านการประพันธ์/การเมือง;

is that J. K. Rowling of Harry Potter ~? นั่นคือ เจ เค ราวลิง ผู้ประพันธ์ซึ่งมีชื่อเสียงจากเรื่อง "แฮร์รี่ พอตเตอร์" หรือเปล่า;

ill ~ ชื่อเสียงไม่ดี;