faint — EN↔TH

faint
/feɪnt/, /เฟนทฺ/

A adj.

1 (dim, indistinct, pale) [ลายเส้น, ภาพ] มัว; [ลายมือ, ภาพ, สำเนา] ไม่ชัด; [สี] ซีด; [เสียง] ค่อยๆ เบาๆ

2 (weak, vague) [ความหวัง, โอกาส] เป็นไปได้น้อย; [ความจำ] เลือนลาง, พร่า;

not have the ~est idea or notion ไม่ทราบเลย;

Where is he? – I haven’t the ~est idea or coll. ~est เขาอยู่ที่ไหน ฉันไม่รู้เลยแม้แต่นิด

3 (giddy, weak) วิงเวียน, อ่อนแอ;

she felt/ looked ~ เธอรู้สึกวิงเวียน/ดูเหมือนว่าจะเป็นลม;

be ~ with or feel ~ from hunger etc. รู้สึกวิงเวียน/จะเป็นลมจากความหิว ฯลฯ;

his breathing grew ~ ลมหายใจเขาอ่อนลง

4 (timid) ขี้ขลาด;

~ heart never won fair lady prov. ใครไม่กล้า คนนั้นก็จะไม่ชนะ

5 (feeble) [การต่อต้าน] อ่อนแอ; [การชมเชย] เสื่อมถอย; [การพยายาม] ไม่เอาจริงเอาจัง; ▶ + damn A 1

6 ▶ feint2

B v.i.

เป็นลม, หมดสติ

C n.

การเป็นลม, การหมดสติ;

in a [dead] ~ การเป็นลม, หมดสติ;

go off in or fall into a ~ เป็นลม, หมดสติ