deaf — EN↔TH

deaf
/def/, /เด็ฟ/

A adj.

1 (without hearing) หูหนวก;

~ and dumb หูหนวกและเป็นใบ้;

~ in one ear หูหนวกข้างเดียว;

go or become ~ กลายเป็นคนหูหนวก

2 (insensitive)

musically ~ ไม่ชื่นชอบดนตรี;

be ~ to sth. ฟังไม่รู้เรื่อง; fig. ไม่ยอมรับฟัง หรือ ปฏิบัติตาม ส.น.;

turn a ~ ear [to sth./sb.] ไม่ยอมฟัง หรือ ไม่ใยดี [ส.น./ค.น.];

fall on ~ ears ไม่ได้รับความสนใจ

B n. pl.

the ~ คนหูหนวก