ban — EN↔TH

ban
/bæn/, /แบน/

A v.t. -nn-

ห้าม [เป็นทาง การ];

~ sb. from doing sth. ห้าม ค.น. ไม่ให้ทำ ส.น.;

he was ~ned from driving/playing เขาถูกห้ามไม่ให้ขับรถ/เข้าแข่งขัน;

~ sb. from a place ห้าม ค.น. ไม่ให้เข้าสถานที่หนึ่ง;

~ sb. from a pub ห้าม ค.น. ไม่ให้เข้าผับ

B n.

การห้าม, การสั่งห้าม;

place a ~ on sth. การประกาศห้าม ส.น.;

the ~ placed on these drugs การห้ามจำหน่ายยาเหล่านี้;

lift the ~ on sth. ยกเลิกการสั่งห้าม ส.น.