English → Thai
bailiff
/'beɪlɪf/, /´เบลิฟ/
/'beɪlɪf/, /´เบลิฟ/
n.
1 เจ้าหน้าที่ศาล; (performing distraints) พนักงานยึดทรัพย์สินของลูกหนี้; (serving writs) พนักงานผู้ยื่นหมายศาล
2 (agent of landlord) ผู้ดูแลผลประโยชน์ของเจ้าของที่ดิน
3 Amer. Admin. (court official) เจ้าหน้าที่ศาล