bail (1) — EN↔TH

bail1
/beɪl/, /เบล/

A n.

1 การประกันตัว [ผู้ต้องหา]; (financial) เงินประกัน; (personal) คนประกัน;

grant sb. ~ ยอมให้ ค.น. ได้รับการประกันตัวไป;

give sb. ~ on payment of the sum of … ให้ ค.น. ได้รับการประกันตัวด้วยเงินจำนวน…;

be [out] on ~ ประกันตัว [ออกไป];

the judge refused ~ to the accused ผู้พิพากษาปฏิเสธที่จะให้ผู้ต้องหาได้รับการประกัน;

put or release sb. on ~ ปล่อย ค.น. ไปโดยการประกันตัว;

forfeit one’s orcoll. jump orcoll. skip [one’s] ~ หนีประกัน

2 (person[s] acting as surety) ผู้ประกัน;

go ~ for sb. ให้การประกันตัว ค.น.;

go ~ for sb./sth. fig. ช่วย ค.น./ส.น. ที่กำลังลำบากด้วยการให้เงินอุดหนุน

B v.t.

1 (entrust) มอบไว้ในปกครอง

2 (release) ปล่อยผู้ต้องหาโดยการประกัน

3 (go ~ for) ประกันตัว;

~ sb. out ประกันตัว ค.น. ออกมา