accent — EN↔TH

accent
/'æksent, -sənt/, /´แอคเซ็นทฺ, -เซินทฺ/

A n.

1 (prominence by stress) การลงเสียงหนักเบา; (mark) เครื่องหมายกำกับบนตัวอักษรที่บ่งบอกระดับเสียงสูงต่ำหรือหนักเบา

2 (pronunciation) สำเนียง; (note in sb.’s voice) น้ำเสียง

3 in pl. (speech) ท่วงทำนองในการพูด

4 Music เครื่องหมายบนโน้ตดนตรี

5 (emphasis) การเน้น;

the ~ is on … การเน้นอยู่ที่…

6 (distinctive character) ลักษณะเด่น

B /ək'sent/, /เอิค´เซ็นทฺ/

v.t.

(stress) lit. or fig. เน้น; (mark) ในเครื่องหมายกำกับเสียงหนักเบา