aberration — EN↔TH

aberration
/ӕbə'reɪʃn/, /แอเบอะ´เรช’น/

1 (straying) lit. or fig. การหลงทาง, การออกนอกลู่นอกทาง; (deviation) การหักเหออกไปจากสิ่งที่เป็นปกติ; (lapse, moral slip) การผิดศีลธรรมอย่างชั่ววูบ;

mental ~s การเลื่อนลอยทางสมอง

2 Optics Astron. แสงส่องคลาดเคลื่อน