kneel
intransitive verb
(past and pp knelt or (mainly US) kneeled)
1 (also kneel down) (go down on one's knees) станови́ться (impf)/стать (pf)
kneel to sb преклон|я́ть, -и́ть коле́на пе́ред кем-н.
2 (be in kneeling position) стоя́ть (impf) на коле́нях
they knelt in prayer они́ моли́лись на коле́нях